Bifreiðakúplingin er staðsett í svifhjólshúsinu á milli hreyfilsins og gírkassans og kúplingssamsetningin er fest við afturplan svifhjólsins með skrúfum og úttaksskaft kúplingarinnar er inntaksás gírkassans. Á meðan á akstri ökutækisins stendur getur ökumaður stigið á eða sleppt kúplingspedalnum eftir þörfum til að aðskilja tímabundið og smám saman kveikja á vélinni og gírkassanum til að slökkva á eða flytja aflgjafa frá vélinni yfir í gírskiptingu.
Vélrænir hlutar sem geta tengst eða aftengt drifskaftið og drifskaftið hvenær sem er eftir þörfum fyrir verkið. Það er hægt að nota til að stjórna ræsingu, stöðvun, tilfærslu og bakka á drifkerfi vélarinnar. Til eru margar gerðir af kúplingum sem má skipta í: 1 stýriskúpling eftir eðli vinnu. Stýringaraðferðirnar eru vélrænar, rafsegulfræðilegar, pneumatic og vökvakerfi, svo sem innbyggð kúpling (sem sendir tog í gegnum festingu á tönnum, tönnum eða lyklum), núningakúpling (sendur tog með núningi), sveigjanleg loftkúpling (með þrýstiloftshylki stækkar og semur um að stjórna kúplingu þar sem núningshlutinn er tengdur eða aftengdur, rafsegulslipkúpling (segulkraftur er notaður til að mynda tog til að senda tog) og segulmagnaðir duftkúpling (segulduftið er segulmagnað með spennandi spólu til að mynda segulmagnaðir duftkeðju til að senda tog). 2 sjálfvirk kúpling. Ljúktu sjálfkrafa samskeyti eða aðskildri aðgerð með einfaldri vélrænni aðferð, og er skipt í öryggiskúpling (hægt er að aðskilja drifskaftið sjálfkrafa þegar skiptingarvægið nær ákveðnu gildi, þannig að koma í veg fyrir ofhleðslu, forðast skemmdir á mikilvægum hlutum í vélinni), miðflótta kúplingu (þegar drifskaftið Þegar hraðinn nær ákveðnu gildi e, vegna miðflóttakraftsins getur drifskaftið verið sjálftengdur eða hægt að aðskilja eftir ákveðinn hraða. Stefnukúplingin (einnig kölluð framúrkeyrsla, með skralli-palli tengingu eða kefli eða fleyg) Fleygaðgerðin sendir hreyfingu eða tog í eina átt og kúplingin er sjálfkrafa aftengd þegar drifskaftinu er snúið við eða hraðinn er minni en ekið skaftið.
